BÖLÜM-3

Annemle her zamanki gibi ilk önce temizliğe başladık evimiz her zamanki gibi tertemiz mis gibi olmuştu.Ben ise heyecandan yerimde duramıyordum temizlik bittikten sonra annemle hazırlıklar için dolaptaki malzemelere baktık ve çoğu malzeme eksikti tabii ki de markete göndereceğiniz tek kişi Helin'di. mutfaktan bağıra çağıra ona seslendim kesin kendisi kulaklıklarını takıp ergen ergen şarkılar dinliyor.
"Helin!"
Cevap yok.
"Heelinn aloooo kime sesleniyorum?"
Odamıza gittim,Hanımefendi kulaklıklarını takmış boş boş duruyordu,çıkar o kafandakini der gibi hareket yaptım.
"Ne var Pelin?"
"Kalk markete gideceksin"
prensesimiz tabii ki de öfledi pöfledi neden ben gitmek zorundayım triplerine girdi.
"Tamam ne alacağım"
"Kabartma tozu,Pudra şekeri,Bir paket kıyma,birde içecek al,Sonrada manava uğra Maydonoz,dereotu bak dereotunu kesinlikle al Göktuğ dereotlu poğaça çok sever ondan da yapacağız."
"Maşallah maşallah Sultan Süleyman sanki bana"
"Hadi Helincim canım aşkım hadi"
diyip evden gönderdik biz evde yemeklerin bir kısmını Hazırlarken Her şeye dikkat ettim.
"Anne sence tatlı olarak Şu brownie kurabiyelerden mi yapayım,yoksa mini tuzlu kurabiyelerden mi?"
"Olur mu Yavrum ikisinden de yapalım hem tatlı hem tuzlu olsun, Hem Sibel senin tatlılına bayılır"
Resmen yemekler hazırlanırken ağzım kulaklarımdaydı Allah bilir Helin nerelerdeydi?

Helin Marketten çıkarken manavda Serpil ve Sibel ile karşılaşır.Helinin aklı her zaman nankörlüğe çalışırdı.
"Aaa merhaba Serpil teyze Sibel abla nasılsınız"
"İyiyiz kızım hayırdır manava mı gönderdi annen"
Helin sanki bilmiyormuş gibi Serpil teyzeye dönüp.
"Aynen ya neymiş misafirler gelecekmiş bitmiyor bu Pelini görmeye gelenlerde"
Serpil ve Sibel şok içinde birbirlerine bakarlar,Sibel içinden "Hayır olsun bizim kız başkasına mavi boncuk mu dağıtmış"
"Nasıl yani kızım akşam biz gelecektik,Hayrola Pelin'i bizden başka kim görecek yıllardır kapı komşuyuz"
Helin sanki gerçekmiş gibi kusura bakmayın ağzımdan kaçırdım galiba deyip alacaklarini aldı ve bir an önce ikiledi.
Kapı çaldı Helin çok şükür geldi. kalan yemekleri ve tatlıları da hazırlamaya başladık ve birkaç saat sonra işimiz tamamen bitmişti, Bir anda telefonum alacaklılar gibi aranmaya başladı.Ellerim unluydu bakamadım. Gördüğümde Göktuğ❤️'dan 12 arama bir sürü de mesaj vardı. hemen geri dönüş yaptım telefonu göktuğ açtığında o kadar sinirliydi ki sanki telefonun içerisinden bir el çıkıp benim boğazıma yapışacak gibiydi.
"Sevgilim hayırdır ne oluyor?"
benim bu telaşlı sesimden dolayı annem hemen yanıma geldi.
"Pelin asıl sana hayırdır,Kim görmeye geliyormuş seni Kafayı mı yedirticeksin kızım sen bana!?"
Sesinden o kadar korkmuştum ki ne olduğunu hala anlamamıştım.
"Ne diyorsun sen Göktuğ? Biz burada akşam siz geleceksiniz diye bir ton hazılrık yaptık kimsen ne duydun!?"
"Helin manavda annem ve ablamla karşılaşmış sohbet etmişler Helinde şu ablamı görmeye gelenlerde bitmedi demiş"
İşte o cümle, resmen kafamda yankı yaptı durdu aklımın ucundan bile geçmezdi helin'in böyle bir şey söyleyeceği, tamam neticede kardeşim ama bu kadarı da olamaz!
"Pelin şu olayın doğrusunu adam akıllı öğren sonra anlat Beni böyle hayal kırıklığına uğratamazsın!"
Diyip telefonu suratıma kapattı,Hemen odamıza koştum, O kadar sinirli ve öfkeliydim ki gördüğüm yerde Helin'i öldürebilirdim. annem bir yandan bana seslenip ne olduğunu anlamaya çalışıyor ben de evin içinde bağırıp kendimi mahvediyorum.Helinin yanına gidip boğazına yapıştım resmen
"Sen o küçücük aklın ile Göktuğ'nun ailesini kendisini benden uzaklaştırmaya mı çalışıyorsun?!Seni mahvedeceğim Helin geberticem seni!"
Nefes resmen gözlerimin önünde kesilmişti en son annem bizi zor ayırdı helin öksürüp ağlamaya başladı bir Anda bir ben ağlıyordum bir helin ağlıyordu şaka gibi.
"Neden yaptın orospuluk kanına işlemiş kanına insan kardeşine bunu yapar mı Kahpe!"
"Yemin ederim ben öyle demek istemedim çok yanlış anlamışlar beni"
"Kırk yaşındaki kadının sana yalan borcu mu var?"
"pelin yemin ederim ki öyle bir şey olmadı Sibel abla ve Serpil teyze beni yanlış anladı!"
gözüm dönmüştü ve hiçbir şey yapmak istemiyordum sadece ağlıyordum annem başımızda ikimize bakıp ben nasıl evlatlar yetiştirmişim der gibi bir surat ifadesiyle karşımızdaydı. aklımda tek bir soru vardı düzelecek miydi peki her şey doğru olana inanacaklar mıydı bunca yıldır onların tanıdıgı oğullarının sevgilisiyim umarım her şeyi düzeltebiliriz diye içinden sadece Allah'a dua ediyordum. Derken göktuğ beni aradı korka korka o telefonu açtım ve ona bir şeyler açıklamam gerektiğini o da farkındaydı. O sırada annen ve helin odayı kendilerini kapatıp bağrış öağrış içindelerdi.
"Göktuğ helinle konuştum, lütfen gelin gerçekten duyduğunuz düşündüğünüz gibi bir şey yok bu kadar emeği boşa heba etmeyelim gel beni bir dinle"
Göktuğ'un sesi aşırı sakindi galiba o da kendi kendine düşünüp karara varmıştı.
"Tamam güzelim, Ben annemle de ablamla da konuştum olayın öyle olduğunu düşünmüyordum, senden dinlemek istiyorum her şeyi babam da geldi 5 dakikaya sizde olacağız"
O kadar mutluydum ki o kadar mutluydum ki anlatamam resmen bu sefer ağzım ensemde dolanıyordu evde çığlık atıp anne göktuğgil geliyor!! diye bağırıyordum. Annem içerden gülümseyerek geldi ama helin çıkmadı,çıkmasını istemiyordum zaten yüzsüz.

"İnsan bazen kıskandığını söylemez;sadece karşısındakinin aklına,hiç düşünmediği ihtimalleri sokar."

Peki Helin'in bu imalı sözünü duyan Göktuğ'nun ailesi ,onun asıl niyetini fark ettiğinde nasıl bir tepki verecekti?