★ Her Şey Karşılıklı ★

Koşarken artık bu saçmalıktan bir an önce çıkmak istiyordum. Önümde duran kapı koluna elimi uzattım, taki kilitli olduğunu fark edene kadar resmen bütün kurtulma umudum benle beraber çökmüştü.
Çaresiz bir şekilde Yasemine döndüm aynı anda ağzımızdan "SİKTİR" kelimesi dökülmüştü bu kelime şuan içinde bulunduğumuz çaresizliği anlatıyordu resmen.
Başka bir çıkış ararken Özgür'ün alaylı sesi yankılandı odada

—Noldu prenses kaçamadın mı?
Özgür'e ne cevap vereceğimi düşünürken Burak gülerek konuşmaya başladı

—Biraz daha zeki olsaydınız belki kaçabilirdiniz. Pekte hevesli görünüyorlardı ne yazık.

Son dediğini Arkadaşlarına bakarak demişti. Yasemin'e doğru döndüm değişik bir şekilde gülüyordu.

—Buranın bir üskatı vardı sanki en azından ben öyle hatırlıyorum.

Bir dakka daha önce buraya gelmiş miydi. Yasemin aklımdan geçenleri duymuş gibi "evet buraya daha önce geldim" Kısaca etrafa göz gezdirip merdivenleri aradım tamda Özgür'ün arkasındaydı.

Olabilecek tüm ihtimalleri aklımdan geçirdim o bir kaç saniyede ve planımız hazırdı.

Gözlerimi Özgürden ayırmadan Yasemin'in kulağına fısıldadım.

—Ne o prenses yine bir kaçma girişimimi yoksa

Sesli bir şekilde gülmeye başladıklarında ben de güldüm çünkü bir kaç saniye sonra herşey başlayacaktı.

Yasemin hazır mısın diye sorduğunda sadece başımı sallamakla yetindim.

Bir anda ikiye ayrılarak farklı yönlere koşmaya başladık plan basitti. Yasemin onları oyalayacak ve yakalanacaktı bende üst kata çıkıp izimi kaybettirecek ve anahtarı alarak mutlu sona ulaşacaktık yani umarım öyle olurdu.
Yasemin oyunun olduğu masanın etrafında sinsice dolanırken Kerem ve Burak onu sıkıştırmaya çalışıyordu eminim ki o bir şekilde kaçabilirdi.

Özgür'ün bir anlık dikkatinin dağılmasını fırsat bilip merdivenlere doğru koştum. Özgür'ün arkamdan dediklerini umursamadan...

—Dur sakın kaçmaya çalışma Sare bunun bir bedeli olucak

Yukarı kata çıktığımda ilk dikkatimi çeken odadaki rutubet kokusuydu ama şuan bunu umursucak durumda değildim. Olanlar hakkında hiç bir fikrim yoktu ama gerilmeye başlamıştım.
Özgür

—Sare nerdesin bak kendin çıkarsan gitmene izin vericem amacımız korkutmak değildi.

Ona güvenemezdim. Evet ona karşı biraz artistlik yapmış olabilirim ama offf ne birazı baya yapmıştım şimdiden pişmanlık duyuyordum.

Özgür saklandığım odaya girdiğinde vücudum kas katı kesilmişti. Tek umudum kapının arkasına bakmamasıydı ve bir bakışıyla o umudumda ellerimden kayıp gitmişti.

—Demek burdasın prenses
Sesi sinirli değildi sadece güven vericiydi.

~~~

Özgür beni kolumdan tutup aşağıya götürdü.
Yerde oturan Yasemin'e umutsuz bakışlar atıyordum ama onun bakışlarında bir tuhaflık vardı. Ağlamış mıydı?
Yasemin nefretle Kerem'e bakıyordu bunu fark etmem çokta zor olmamıştı.

Özgürden kolumu kurtarıp Yasemin'in önünde duran Kerem'i ittirdim

—Sen mi yaptın?
Neden bu kadar sinirlenmiştim bilmiyordum ama Yaseminle tanıştığımızdan beri kendimi ona yakın hissediyordum.

Kerem şaşkın bir şekilde bana döndü ve konuşmaya başladı.

—Sence ben mi yaptım bana bağırmadan önce arkadaşının bir dizine bak koşarken düştüde .

Alaya alarak söyledikleri Yasemin'in dikkatini çekmiş olacak ki sinirle bağırdı.

—OROSPU ÇOCUĞU senin yüzünden oldu.

Yasemin'in bu ani çıkışıyla gülmeye başladım.Gözleri dolmuş bir şekilde bana bakıyordu.Yasemin'in yanına diz çöktüm ve kanayan dizine baktım. Sesimi nazik çıkarmaya çalışarak "Burdan gidelim mi artık" dedim. Yasemin'in yüz ifadesi nasıl dermiş gibiydi. Yasemin'in sorusu umursamadan arkamı döndüm ve Özgür'e baktım ne yapmaya çalıştığımı anlamaya çalışıyordu sanırım.

—Bu kadar eğlence yetmez mibsence
Sesim hiç olmadığı kadar bıkkın ve yorgun çıkmıştı.
Özgür başıyla beni onaylayarak

— Yeterli ama yarın benle bir kahve içmeyi kabul edersen

İnanmıyorum hala kahveden bahsediyordu gerçekten deliydi. Burdan hemen kurtulmak için başımla onayladım.Özgür'ün elinde tuttuğu anahtarı alıp Yasemine doğru ilerledim. Dizi çok kötü görünüyordu.

—Yürüye bilecek misin diye sordum

—Bu canavarlardan kurtulmak için her şekilde yürürüm.

Arkamı dönüp son bir kez Özgür ve yanındakiler baktım. Öneme tekrar dönüp kapıya doğru ilerledim.

Elimdeki anahtarı kilite taktım ve çevirdim açılmıştı kurtulmuştuk. Kapıdaki zincir ve kilidi aldım Özgür'ün

—Ne yapmaya çalışıyorsun.

dediğini umursamadan kapıyı ona bakarak kapattım elimdeki zinciri kapıya geçirdim ve kilitledim yaptığım bu haraketle yarın buluşmak zorunda kalmıcaktım. İçerden Burağın bağırma sesleri geldi

— Siktir ne bok yicez şimdi bunlara niye güvendik ki

Kerem
—Kızlardan korkulur heee
Diye Burağın söylediğine karşılık vermişti.Hiçbirinin dediğini umursamadan gür bir şekilde gülmeye başladım.

— İnşallah burda geberirsiniz de bir daha yüzünüzü görmem.

Gözüm Yasemin'e kaydı. Biraz şaşkın bir şekilde bana sırıtıyordu.

—Bize bunu yapıcaklardı ve bende bir şey olmamış gibi Özgürle kahve içmeye gidicem anca bu dünya yıkıldığında olur gidelim mi artık çok yorgunum.

Yasemin gülerek hadi gidelim dedi ve yürümeye başladık ilerde bir taksi çağırma kararı verdim .
Taksi iki dakikaya burda olurdu...

YAZARIN ANLATIMIYLA

Taksiye binen kızlar sessizce yolu izlerken Sare hastaneye gitme teklifinde bulunur ama Yasemin bu fikri istemediğini nazik bir şekilde belli eder

Yol boyunca sesiz bir şekilde giderler.

SARE'NİN ANLATIMI İLE

Yasemin'in evine vardığımızda numarasını aldım. Yaseminle vedalaşıp taksi şoförüne evimin adresini verdim.

Evime gidiceğim için huzurluydum. Hızla geçtiğimiz binalar beni düşüncelerimin en derinlerine itiyordu...

Eve girdiğimde odama doğru ilerledim sadece kendimi huzur bulduğum yatağıma bırakmak istiyordum.Odamın kapısını açtım ve kendimi yatağa bırakıp kendimi hayallerimle baş başa bıraktım.

YİNE BEN SEVGİLİ OKUYUCULARIM BU BÖLÜMÜ BEĞENDİNİZ Mİ?💞✨
💫 Küçük bir soruuu 💫

Favori karakteriniz kim? Bana sorarsınız benim Kerem. Keremin komikliğini daha doğrusu boş konuşmasını seviyorum 😁

Sevgili okuyucularım kitabımı beğenip yorum atarsanız sevinirim