11 Mart 1834

Cadiz / İspanya

Saat 9.02

Günlük tutmayacağım konusunda kendime söz vermiştim fakat tutamıyorum sanırım kendimi . Her gece bir önceki gün ne yazdığımı okumak hoşuma gidiyor ve eğer tekrar günlük tutmaya başlayacaksam o gün bu gün olmalı.Bugün büyük gün. Hayatımda ilk kez uzun bir yolculuğa çıkıyorum , yaklaşık altmış gün . Güney afrikaya giden bir ticaret gemisinde görev yapacağım. Bırak gemide doktorluk yapmayı , insanlarla ilgilenmeyi daha önce gemiye bile binmedim. Oldukça heyecanlı ve mide bulandırıcı duruyor .Kırk dört yaşındayım ve bundan 14 gün sonra kırk beşime gireceğim ama yine de annemi özlermiyim diye düşünüyorum. Gemi şuan karşımda . Çok ihtişamlı be . Hayatımda daha önce gemi gördüm tabi ama bu en büyüğü. Herkes karınca gibi bir işin ucundan tutuyor ; kasaları içeri taşıyan mı dersin , yelkenleri düzelten mi dersin , yoksa haritaya bakıp rota hesaplamaları yapan mı . Kaptan Ezekiel'i görebiliyorum . Yanında ikinci kaptan ve Komutan var. Korsanların gemiye saldırma ihtimali göz önünde bulundurulduğundan tüm önlemler alınıyor ki alınmalı da zaten. Kasalarda bir çok değerli eşyanında bulunduğunu duydum . Oldukça pahalı bir gemi olarak yola çıkacağız o yüzden korsanlar için güzel bir avız. Neden korsanlar üzerine bu kadar endişelendiysem . Küçüklükten gelen bir korku sanırım. Herkes bir şeylerle harıl harıl uğraşırken ben taşın üstüne oturmuş gemi manzarası izlerken kağıt kalemle uğraşıyorum. Bir doktor olarak elimden bu kadarı geliyor kimse kusura bakmayacak artık. Hava çok güzel . Sabahın şu saatinde bile güneş ne kadar parlak ve sıcak. Dalga yok , bulut yok . Resmen bugün yola çıkmamız için tüm engeller kaldırılmış gibi. Martılara bak . İleride yine eski sayfalara dalarsam ve okursam bu martılar gözümde hemen canlanacak. Bu hissi seviyorum . Şuan çok huzurluyum . Gemi heyecanımı yenememiş olmamın gerginliği var . Kaç gündür bir gemi kolay kolay batar mı , korsanlar gerçekten çok mu tehlikeli gibi sorular sorup duruyorum insanlara .Can sıkacak şeyler duymadım . İki ay hayat nasıl geçecek bir gemi de ondan emin değilim sadece . Üstelik 37 kişiyle . Benle birlikte 38 . Bu sayı çok az geliyor kulağıma . Geminin bu büyüklüğü yanında herkesin yeteri kadar özgür alanı olacaktır. Kaptan iki saate yola çıkarız dedi hemen şimdi. Eşyalarım ve tıbbi çantam hazır. Defalarca kontrol ettim. Gemi doktoru pozisyonunu seçme isteği de birden geldi. Hiç aklımda yoktu . Köy hastanemizde de mutluydum aslında. Yeni deneyimler arıyorum sanırım.

Saat 11.24

Tamamdır yola çıkmak üzereyiz. Gemiye adımı attım . Alt katta revir var , aynı zamanda benim odamda orası olacakmış. Ayrı odam olur sanmıştım fakat bazı odaları bile ağzına kadar kasalarla ve eşyalarla doldurmuşlar. Sıkıntı yok.

Revire girer girmez birisiyle tanıştım. Max Harboon adında bir genç. Henüz 27 yaşındaymış ve doktormuş. Bu gemide benden başka doktor olacağını düşünmezdim. Hele sayı bu kadar azken gerek var mı emin değilim. İyi bir çocuğa benziyor . Kibar ve saygılı , benden öğrenecek çok şeyi olduğunu söyledi. Revirde birini daha görmek içimi ferahlatmadı değil , ne de olsa sıkıntıdan kafayı yemek istemem . Revir geniş o özelliği iyi , dışarıya bakan penceresi de var . Ferah ve temiz , beğendim. Eşyalarımi yerleştim ve iyice kuruldum. Deniz ve gemiyle ilgili çok şey öğrenmek istiyorum . Güverteye çıkar çıkmaz ilk iş denizcilerle sohbet edeceğim . Hem tanışır kaynaşırız , güzel olur. Gemide bir doktorken kimsenin sağlığına bir şey olmadığı o koca vakitte herkesin bir uğraşı varken ben sadece yatacağım sanırım. Bunu düşünüyorum son üç , dört saattir. Neyseki kitaplarımı yanımda getirmişim. Sıkıldığımda denize bakıp balıkları görmeye çalışırım en kötü. Çocukça konuşuyormuşum gibi hissettim sırf gemiyle ilgili hiçbir şey bilmediğim için. Neyse en azından kendim bile bazen hiç okumuyorum utanacağım bir şey yok.

Saat 11.57

Gemiyi karaya yakın tutan halatı çıkardılar. Yavaş yavaş harekete geçiyoruz . Güvertede kaptanın ve denizcilerin seslerini duyabiliyorum. Vay be usul usul kıyıdan uzaklaşıyoruz çok enteresan hissettiriyor ; evden uzaklaşmak , başka bir şehre hatta kıtaya gitmek . Kafayı toparlayacağım bir seyehat olmasını diliyorum . Güney afrikaya gittiğimde bile kim bilir yeni neler göreceğim. Belki annem ve kız kardeşim için bir kaç hediye alabilirim. Tabii güzel bir şeyler bulabilirsem. Bunu yazarken bir yandan pencereden bakıyorum. Gitgide uzaklaşıyoruz . Yüzme biliyorum ama buradan beni bıraksalar kıyıya varamam sanırım. Görüşürüz İspanya , çok özleyeceğim seni . Anne , kardeşim sizleri de çok özleyeceğim. İki ay gidiş , iki ay geliş desek en geç beş aya tekrar yanınızda olacağım . Hem belki biraz özlemiş oluruz birbirimizi fena mı olur . Onları gerçekten çok seviyorum . Bu hayattaki tek değer verdiğim kişiler. Biraz uzanacağım . Kaç saattir çantamı taşıyorum çok yoruldum . Gecede uyuyamadım zaten . Dinleneyim . Yarın olsun kaynaşmaya başlarım gemidekilerle , bunun için heyecanlıyım umarım o kadar da sıkıcı insanlar değillerdir. İyi uykular bana..