1. Bölüm

Büyükannem arkasında büyük bir karışıklıkla beraber Dünya’dan göç etmişti. Büyükanneme sinirim çok büyüktü ve bu sinir ve öfke beni hiç terk etmiycekti.

“Efnan bugün 1. Sınıflara sen bakıcaksın.” Başımla onayladım.”

“Tamam.”

Duman’a başımla onay verdim. Bende o sırada kılıçlarımı kuşanıyordum. Dışarı çıktığımda soğuk hava tenime çarptı.
Eğiticeğim sınıf kenfi aralarında çiftleşip birbirleriyle antlıştırma yapmaya başlamışlardı bile. Yanlarına geldiğim gibi heosi sıraya dizildi.

(2 saat sonra)

Antrenman bittikten sonra çadırıma girdim. Yere oturup haritayı incelemeye ben aşladım.
Kayzeran’ı bulmak için biz son sınıfı yenş nitirenleri görevlermişlerdi. Çünkü güya bize güvendikleri içindi. Fakat bununla hiç bir alakası dahi yoktu.
Büyük olan ve güç sahibi kimseleri kaybetmek istemiyorlardı. Bunu bize direkt söylemeleri gerektiğini düşünüyorum.
Bize çocok gibi muamele yapmaları benım sinirimi çık bozuyordu. Artık kandırılıcak yaşı çoktan geçmiştik.

Arel biranda içeri daldı. “Çok sıkıcısın Efnan insan bi yanımıza falan gelir ya” Arele bakıp göz çevirdim.
“ sözlerini dikkate almaya çalışıcam.”

“Dalga geçme benimle.”

“Şu ovada sadece sana takılmayı seviyorum biliyor musun olmazsan ne yaparım ben”

“ hala dalga geçiyorsun”

Arel’e takılmayı çok seviyordum. Mimikleri çok komik oluyordu.

“Niliyorsun dimi yanımıza bi tane daha çocuk gelcekmiş çocuk dediğime bakmada nizden büyükmüş çok becerikliymiş bütün kızlar ona düşüyorlarmış falan “

Gülmeye başladım. “Kızların düşmesi çok hoşuna gitmemiş gibi.”

“ komik mi? Sinirlerimi bızmaya başladı. Bak sende düşme sakın bari sen bize bak ya hiç ni kız bizi sevmiyor.”

“ oyyy ven severim sizi beğendirmeye çalişmayin kendinizi.”

Bir yandanda gülmemek için kendimi çok zor tutuyordum.

“Sen geç dalganı gelsin o zibidi o zamn görcem ben seni.”

Dudaklarımı birbirine bastırarak gülmemi engellemeye çalıştım. Arel’de bu kadar zorbaklanmayı samirim kaldıramayıo çıktı çadırdan.
Çıkmadanda istersen gel oturuyoz. Diyip çıkmıştı.

Bende canım sıkıldığı için haritayı incelemeyi istemediğimden kalkıp çocukların yanına gittim ve farklı bir yüz gördüm. Herkes susu pus oturuyordu.
Duman beni görünce “Tanıştırmadığımız biri daha var. Sınıfları erken bitirp aramıza katıldı.”
Bende yerine gelip oturdum. Buz gibi bakışlarım bizimle yolculuk yapıcak olan çocuktaydı. Benden beş yaş falan büyük olabilirdi. Başımı salladım.

“Sadece yolculukta baraberiz bu yüzden seni tanımak değil yapıcaklarını bilmek istiyorum. Geminin kaptanı ben olucam.”

Onunda bakışları sertti.

“ bu bilgi bana verilmişti zaten ismim Sercan bu arada istensiz olaakta sonuçta bir şekilde iletişime geçememiz gerekiyor.”

“Tabi. İsmini yola çıktığımız zamanda öğrenebilirdim.”

“ erken söylemeyi tercih ettim. “

Aramızdaki gerginliği yıkmak için Ester lafımızın arasına daldı.

“Eee peki şey… ımm… iltihapkarları ve diğer canlılarla ne yapmayı planlıyorsun Efnan.”

“ bir hafta var bu bir haftayı buna harcıycam.”

Sercan araya girdi.

“Beraber yapmayı daha uygun buluyorum.”
Evet haklı olabilirdi.

“Evet aslında daha iyi olur. “

“Anlaşabilcez sanirim”

İçinde samimiyetşn gram olmadığı bir tenessüm aldı dudaklarımı.

“İşte orası tartışılır. Herneyse size iyi geceler diliyırum yarın sabah buraya gelip napcamızı kesinleştirelim”

Herkes benş başıyla onayladı. Kendimi çadırıma attım. Hemen uyumk istiyordum.

Yarın sabah…

Herkesten önce sabah kalkıp toplancağımız yere oturmu onları bekliyordum. Yavaş yavaş toplanmaya başlamıştık.
En son Sercan gelmişti onun eberjisç beni sinir ediyordu. Garip bişeyler vardı içimi bir huzursuzluk kaplıyordu ve nedense aklıma Büyükannem denilicek…

Bunları düşünme Efnan. Düşünme….

Bir hafta sonra…

Evet o gün gelmişti ve başımıza gelicek her şeyden habersizdik asıl savaşımız şimdi başlıyordu amacımız ve hedefimiz tek bir yöndeydi

Dünyayı hak ettiği hükümdara kavuşturmak…