20 yıl sonra

BÖLÜM 1 —
SAHNE 1 — SABAH / KOÇARİ KÖYÜ
Karadeniz’in üstünde sis yavaş yavaş dağılır. Köy uyanmaya başlamıştır.
Hicran, sağlık ocağının önünde çiçekleri sularken telefonu titrer.
Ekranda tek bir mesaj:
Gezep: “Akşama bizim yere gel. Seni görmem lazım.”
Hicran istemsizce gülümser.
Hicran:
“Gene ne ettun sen da beni çağıraysun?”
Telefonuna cevap yazar.
Hicran:
“Gelurum ama kimse görmeyecek.”
Cevap hemen gelir.
Gezep:
“Seni görmeden duramıyım ki.”
Hicran telefonu kapatıp etrafa bakar.
Hicran:
“Ula bu adam beni delirtecek…”
SAHNE 2 — FURTUNA KÖYÜ / KAHVE
Gezep kahvede oturmuş, çayını içmektedir. Adil karşısındadır.
Adil:
“Ula Gezep, sen son zamanlarda bi garip oldun ha.”
Gezep:
“Neyum garip?”
Adil:
“Akşamları ortadan kaybolaysun. Sabahları da suratında salak bi gülümseme.”
Gezep çayını içer.
Gezep:
“İşlerum vardur.”
Adil:
“İş mi? Ula senin iş dediğun şeyin adı Hicran olmasun?”
Gezep bir anda ciddileşir.
Gezep:
“Adını ağzına alma.”
Adil şaşırır.
Adil:
“Ne oldi sana?”
Gezep ayağa kalkar.
Gezep:
“Hiçbir şey.”
Ama çıkarken yüzündeki gülümsemeyi saklayamaz.
SAHNE 3 — AKŞAM / ORMAN YOLU
Hicran gizlice yürür.
Etrafta kimse yoktur.
Bir ağacın arkasından Gezep çıkar.
Hicran irkilir.
Hicran:
“Ula! Ödümü kopardun!”
Gezep gülerek yaklaşır.
Gezep:
“Özledum seni.”
Hicran:
“Daha dün gördun beni.”
Gezep:
“Yetmedi.”
Hicran başını eğip gülümser.
Gezep onun karşısında durur.
Gezep:
“Bana bak.”
Hicran bakmaz.
Gezep hafifçe çenesinden tutup yüzünü kendisine çevirir.
Gezep:
“Yirmi senedir seni bekledum. Şimdi yanumdayken de doyamayrum.”
Hicran'ın gözleri dolar ama gülümser.
Hicran:
“Sus da… biri duyacak.”
Gezep eğilip onu öper.
Hicran önce şaşırır, sonra ellerini Gezep'in omuzlarına koyup karşılık verir.
Kısa bir öpücüğün ardından ayrılırlar.
Hicran:
“Ula sen hiç akıllanmayacak misun?”
Gezep:
“Sen yanumdaysan aklım neme lazım?”
Hicran gülerek onu göğsünden iter.
Hicran:
“Çok konuşaysun.”
Gezep tekrar yaklaşır.
Gezep:
“Daha hiçbir şey demedum.”
Hicran daha fazla dayanamaz, onu tekrar öper.
SAHNE 4 — AYNI ANDA / KÖY YOLU
Uzaktan bir ses gelir.
Zarife:
“Kim var orda?”
Hicran ve Gezep bir anda ayrılır.
Hicran fısıldar:
Hicran:
“Eyvah!”
Gezep onun elini tutar.
Gezep:
“Gel.”
İkisi ağacın arkasına saklanır.
Zarife yanlarından geçer ama onları göremez.
Zarife:
“Allah Allah… Ses duydum sanki.”
Uzaklaşır.
Hicran derin bir nefes alır.
Hicran:
“Senun yüzünden yakalanacaktuk!”
Gezep gülümser.
Gezep:
“Değdi.”
Hicran:
“Neye?”
Gezep ona bakar.
Gezep:
“Seni öpmeye.”
Hicran utanarak başını çevirir.
SAHNE 5 — GECE / SAHİL
Hicran deniz kenarında tek başına durmaktadır.
Gezep arkasından gelir.
Gezep:
“Gitmedun mu daha?”
Hicran dönmeden cevap verir.
Hicran:
“Sen gidene kadar gitmem.”
Gezep yanına gelir.
İkisi sessizce denize bakar.
Hicran:
“İki köy bizi öğrense ne olur?”
Gezep'in yüzündeki gülümseme kaybolur.
Gezep:
“Bizi ayırmaya çalışırlar.”
Hicran:
“Ya başarabilirlerse?”
Gezep Hicran'ın elini sıkıca tutar.
Gezep:
“Yirmi yıl önce ayırdular.”
Hicran ona bakar.
Gezep:
“Bu sefer izin vermem.”
Hicran'ın gözleri dolar.
Gezep alnını onun alnına yaslar.
Gezep:
“Bu sefer seni bırakmayacağum.”
Hicran fısıldar:
Hicran:
“Ben de seni bırakmayacağum.”
Gezep onu kendisine çekip sarılır.
Sonra Hicran'ın saçlarına küçük bir öpücük bırakır.
Kamera denize döner.