BÖLÜM 2

📖 Bölüm 2: Sabah Sessizliği ve Grup Mesajları

Ertesi sabah Nur, şaşırtıcı şekilde alarmdan önce uyandı. Ne matkap sesi, ne börek kokusu... Sadece sessizlik.
Bu kadar sessizliğe de alışık değildi.

Telefonunu eline aldı. Ekranı parladığında grup sohbetinden onlarca mesaj gözüküyordu.
“Çete🖤🔥😈” grubundan gelen bildirimler... Melis, Yağmur, Zeynep.
Yüzünü buruşturdu, mesajların başına döndü.

Melis: “Nur hala uyanmadı mı ya?!!”
Yağmur: “Kız dün yeni komşulara temizlik yapmaya gitmiş diyorlar??? ”
Zeynep: “Bence orada kaldı skskçfşeğksk.”
Melis: “Aşk böceği gibi dönecek birazdan.”

Nur hemen yazdı:

Nur: “Dönmedim. Öldüm.nuröldühttp tamam mı?. Hatta bu mesajı bile hayaletim yazıyor.”
Yağmur: “Kaç puanlık trajedi?”
Nur: “100 üzerinden? -35. O çocuk... b*k gibi.”
Melis: “Kime benziyor?”
Nur: “Kime benzemiyor ki... üstüme yürür gibi baktı bir ara. Laf atıyor sandım, meğer yaklaşmaya çalışıyormuş. :)”

Parmağıyla klavyeyi hızlıca tıkladı.

Annesi kapıyı araladı.
— Kızım, bugün Zeyneplerin babasının ofisini temizlemeye gideceğiz. Hazırlan yavaştan.

Nur yataktan doğruldu.
— Temizlikten emekli olayım diyorum, sürekli yeni bir işe sürüklüyorsun anne.

Kadın gözlerini devirdi.
— Bu kadar temiz kız bulmak zor. Ne yapayım?

Nur aynaya döndü.
Gözlerinin altı hafif mor, saçları karışık... ama içindeki enerji yerli yerindeydi.
Bugün kafasını dağıtması gerekiyordu. Emir’den, Hatice Hanım’dan, dün yaşanan her şeyden... uzak bir gün.

★

Ofis temizlikleri Nur için ayrı bir dertti. Camlar, dosyalar, masa üstleri... her yer ya tozlu ya yapış yapış.

Zeynep de gelmişti. Bir yandan çamaşır suyunu sıkıyor, diğer yandan Nur’u darlıyordu.
— Bence seni beğenmiş.
— Hayır.
— Ama çocuk kibar gibi anlattın?

Nur başını çevirdi.
— Kibar olması onu çekici yapmıyor. Hatta fazla konuştu.
— Ne diyorsun yaa, geçenki Serkan'la o kadar ortak yönü var ki.
— Tek ortak yönleri “erkek” olmaları olabilir. Lütfen.

Zeynep kıkırdadı.
— Bak bak, yine taktı kafaya. Kalbini taşla mı ördün sen?

Nur cam silerken usulca cevapladı:
— Hayır, ama kalbimi herkesin deneme tahtası yapmasına da izin vermem.

Zeynep sustu. Konu, Nur’un o cümlesiyle bıçak gibi kesilmişti.

★

Gün bitmiş, Nur eve dönmüştü. Sırtında ağrılar, saçları dağınık, üstü sırılsıklam...
Ama başı rahattı.Sessizlik, bu sefer güzeldi.

Akşam, annesi koltuğa otururken seslendi:
— Hatice Hanım aradı bugün. Yarın bir saatliğine uğrayabilirmişsin değil mi kızım?

Nur’la göz göze geldiğinde kızının tepkisini tahmin eder gibiydi.

— Anne...
— Sadece şu camları silip çıkacaksın, dedi. Kısa sürecekmiş.
— Emir orada mı olacak?

Annesi omuz silkti.
— Bilmem ki. Olursa da selam ver geç. Ne olacak canım?

Nur sessizce odasına dönerken içinden "bir daha o evin kapısından girmem" demek istiyordu... ama biliyordu, birileri yine onu bir şeylere "rica" ile sürükleyecekti.