2. Bölüm - KIZIYMIŞIM GİBİ

''Rasim abi bak seni dinledim ve yine gerilim kitabı aldım''
''Ah deli kız ah. Annende bayılırdı böyle kitaplara o da gençliğinde hep gelip raflarda kaybolurdu.''
''Evet... Canım rahmetli çok severdi korku, gerilim kitaplarını.''
Üzüldüm annemi duyunca. Canım annem tek başına hastalığıyla savaşırken bile bayılırdı kitap okumaya.
''Neyse deli kız. Annen rahmet istedi. Bu seferde bu kitap benden olsun.''
''Olmaz Rasim abi öyle bir şeyi kabul etmem biliyorsun.''
''Ben ne dersem o. Hadi bakalım güle güle.''
İyi adam bu Rasim abi. Garibim hep bir kızı olsun istemiş. O yüzden bana hep kızıymışım gibi davranır. Ama kız gibi de oğlu olmuş. O kadar kibar efendi bir çocuk ki. Çocuk diyorum çünkü benden küçük. Hemde bayağı. Sanırım o 19 yaşlarında falan. Ben yaşımı söylemeyi tercih etmiyorum. Neyse gideyim eve de yemek yapayım. Şimdi işim gücüm yok ''Kararsızlıklar Kraliçesi'' olarak ne yemek yapacağımı düşüneceğim. Tek yaşıyorsanız, yemek yapmayı sevmiyorsanız bir de kararsızsanız hayat gerçekten çok zor. Sizde ne yemek var bu akşam?