1. BÖLÜM

İleri Zamanlardan Bir Kesit;
Yıllar sonra ilk defa buradaydım. Memleketimde, yani İzmir de. Çocukluğum geçtiği o sokakları, değerli oyun arkadaşlarımı hatta birçok şeyi çok özlemiştim. Çocukluğumun geçtiği sokağa ilerlerken her bir köşesindeki izlerime baktım. Necip amca ile diktiğimiz kiraz ağacı büyüyüp, meyve bile vermeye başlamıştı. Silik duvardaki yaptığım o Sakura çiçeğine baktım. Çocukken en sevdiğim çiçekti. Odamın heryeri onunla kaplıydı. İlerlemeye devam ettim. Yavaşça sahile yaklaştım ki adımlarımı durduran o şeyi gördüm. Bankı... Hala oradaydı. Yanındaki sokak lambası, O kocaman Çınar ağacı... Aynıydı, bıraktığımız gibi duruyordu. Dudaklarıma buruk bir gülümseme kondurdum. Çınar ağacına ilerledim. Acaba o zamanki yazdıklarımız hala duruyor muydu? Agaça doğru ilerlerken şarkı listemde birds of a feather çalmaya başladı. Ağaca yaklaştığımda gördüklerim ile dona kaldım. Hala duruyordu. "Aras, Beren, Çağatay, Eftal, Ekim."Titreyen ellerimle yazılara dokundum. Gözlerimin önü buğulanmaya başladı. Sakinleşmek adına derin bir nefes aldım. Kafamı kaldırıp yukarı baktığımda iplerin koptuğunu hissettim. Gözyaşlarım benden bağımsız bir şekilde gözlerimden sürülüyordu. Işıklarımız hala orada duruyordu. Daha fazla dayanamayarak diz çöktüm, çantama sımsıkı sarıldım. Şarkıdan gelen kelimeler ağlamamı şiddetlendirdi." But baby, I
Don't wanna say goodbye..."

Şimdiki Zaman;
Beren Güneş
Elimdeki elmayı yerken bir yandan da Aras'ın gelmesini bekliyordum. Elmadan son bir ısırık aldıktan sonra elmayı, Aras'ın camına fırlattım. "Aras gelsene artık, sabahtan beri burada dikiliyorum!" Aras ile evlerimiz karşılıklıydı. Camı açınca direk Aras'ın odasını görüyordum. Bir şarkı açınca sesinin gitmemesi imkansız olurdu. Nihayetinde evden çıkınca bisikletlerimize doğru yürüdüm. "Sonunda geldin ha prenses?" Dedim alayla. "Defol başımdan." Diyerek yürümeye başladı. Gözlerimi devirdim. Genelde maçı kötü geçtiğinde sabah hep bu halde oluyordu-yada hep- "Sana yüz verende kabahat." Aras sabırla nefes aldı. "Beren sinirlendirme beni zaten dün maçta kaybettik birde hıncımı senden çıkarmayım." "Sıkıyorsa çıkart piç k-" Cümlemin devamını getiremeden Aras'ın takımdaki arkadaşları geldi. "Ulan ben dedim penaltıya Giray'ı koyalım diye," homurdanarak Halil. "Koysa ne boka yarayacaktı o ibik horozu iyiki girmedi." Dedi Giray kendini savunarak. "İkinizde siktirin gidin başımdan." Diyerek son noktayı koydu Aras. Okula vardığımızda direk sırama ilerledim. Ders Biyoljiydi. Kitaplarımı hazırladıktan sonra Nilüfer hoca girdi. "Sayfa 152." Dedi direk. Hoca, dersi anlatmaya başlarken mp3 çalarımı kulağıma takarak müzik dinlemeye başladım. "Bir ders niye bu kadar sıkıcı olabilir ki?" Dedim içimden. "Hiç düşünmedim." Yanımdaki ses ile yerimden sıçradım. Aras, ellerini başının arkasına koymuş rahatça dersi dinliyordu. "Ödümü kopardın ayı, insan seslendirdi!" Kulaklığımı çıkararak. "Hemen tribe girme be," Dedi rahatça. "Sikerim tribini!" Fazla bağırmış olmalıyım ki tüm sınıf bana döndü. Aras'a baktığımda bana, "çek şimdi bu tribi" Diyerek bana bakıyordu. Kapak yapmayı da unutmadı. "Dingonun ahırı mı burası Beren'cim. Hani ders işliyoruz ya burada. İllaki ağzını yırtmamız lazım senin şu salak küfürlerini bir daha duymamak için." Gözlerimi devirerek Nilüfer hocayı süzdüm. "Biz de illa sizin şu salak sözlerinizi duymamak için dersi dinlememiz lazım." Salak kısmını bilerek iğnelemiştim. Nilüfer hoca yerinde köpürürken kapı çat diye açıldı. Kapıya bakmama bile gerek kalmadan gelen kişiyi anlamıştım. "Keşke geldiğin cehennemde geberseydin Çağatay ne burası-" "Dingonun ahırı mı?" Diyince Nilüfer hoca kelimenin tam anlamıyla delirdi. "Ulan Allah'ın cezaları, Ulan Allah'ın beyinsizleri. Ne haliniz varsa görün bundan sorna!" Ayaklarını vurarak sınıftan çıktı. Aras gür bir kahkaha attı. Çağatay ise hiçbirşey olmamış gibi sırasına geçmiş, uyuyordu. "Tamda en sevdiğim konuydu." İç çekerek Ekim. "Sanki anlatabiliyordu ya," Dedi Çağatay yattığı yerden. Ekim gözlerini devirerek sıra arkadaşı İnci ile konuşmaya başladı.