07 to 08

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 4 October, 1979
-
Özledim seni Sevgilim, bekle yanına geleyim.
Senden bir kilometre uzakta olmak bile cehennem, meleğim.
Aşkımdan öleyim, sensiz n'edeyim?
Beraber atlattıklarımıza döneyim.

Sei dolorosomante bella'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 19 October, 1979,
-
Gece çöker, susar bütün şehirler,
İçimde yankılanır eski izler.
Bir zaman umutla kurduğum düşler
Şimdi uzakta kalan denizler
Özlemimi geçirecek ne kader var ne sessizlikler.

Bildiğin sende kalsın, sen yalancı baharsın'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time:23 October, 1979
-
Belki yarın güzel bir sabahtı benim için
Oysa bugünler dünün yarınları değil midir?
Yine de içimde bir umut olur,
Yıllar olur kurur.

Özledim meleğim'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 26 October, 1979
-
Fransızca bilir misin Sevgilim?

Tu étais mon été,
Je suis resté l'hiver.
On s'est perdus doucement,
Comme deux rêves dans la mer.

i'll be ın the night sky, shinnin' like a light on allways there'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 29 October, 1979
-
Kalbim sana deli, adımlarım da sana gelir.
Ruhum buz olur erir, bedenim bir taşa denk gelir.

Öpüp koklayamadım doğru düzgün, nerdesin bal? '
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: November 1, 1979
-
Düştüğüm yer değil acıtan, tutacağını söyleyip bırakan.

Nerdesin Sevgilim, bırak yanına geleyim'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 7 November, 1979
-
Aradığım yerde bulunamayacak kadar nadir,
Kimsenin dokunamayacağı kadar seyir,
Beyaz ışığın altında bir şehir,
Sevgiye layık bir deniz.

Seviyorum Sevgilim, izin ver yanına geleyim'
-

Writer: Yang Jeongin
Place: Yang's room
Time: 8 November, 1979
-
i might just fall apart, recuerdo.

Bugün bir kaç şey duydum.

Birincisi; Ülke artık eşcinselleri kabullenmeye tahammül edemiyormuş. Bu konu bizi de ilgilendiriyor Minnie. Bize zarar verecekler ve bunu kabul etmemeliyiz, en azından senin için kabul etmemeliyim. Sadece bilmeni istiyorum, seni çok seviyorum. Bu anlatamayacağım kadar büyük, yaşatamayacağım kadar imkansız bir şey. Yanına gelemedim, sarılamadım sana. Bu mektupların elins ulaşacağından bile emin değilim. Sana olan aşkımın her geçen gün azalmadı gerekirken artıyor ve bu beni daha da çıldırtıyor. Senden bir o kadar nefret etsemde seni ölesiye seviyorum da. Ve bu karar almamı oldukça zorlaştırıyor.

İkincisi; Aldatılmışım. Öncelikle, bunu yapmadığını biliyorum. Ama içimden bir his beni inanmaya sürüklüyor. Şimdi bana bağırıp çağırmanı bekleyebilirim, değil mi? "Ne sikim anlatıyorsun İnnie! " dediğini duyar gibiyim, özür dilerim Sevgilim. Bu kelimelere sığamayacak kadar iğrenç, aptal bir şeyi yapmadığına inanmak istiyorum. Ki inanıyorum da, recuardo. Kafam karışıyor, ve ben aptal bir korkak gibi bunu engelleyemiyorum. Lütfen affetme beni.

Üçüncüsü; Bunu nasıl anlatayım bilemiyorum. Anlatmak değil, kelimelere dökmek bile zor Sevgilim. Aileme düşkün olduğumu biliyorsun. Senin aksine mükemmel bir annem vardı, bunu söylemek yanlış olsada. Annemi de biliyorsun. O da bana düşkündür. Birbirimizi çok seviyorduk Sevgilim, ama o geçen yaz vefat etmiş ve ben bu siktiğimin baba denilen varlığı yüzünden haberini bile almadan evden kovulup kuzenimin evine yerleştim. Bu acınası duruma düştüğüm için iğreniyorum kendimden Sevgilim. Hayır, annemin öldüğünden değil. Babamın "Baba" olduğunu yeni hatırladığından.

Bu benim son mektubum Minnie.

Lütfen sonuna kadar oku, sıkıcı gelse bile. Lütfen, tek isteğim bu Minnie.

Umuyorum ki seni ölesiye sevdiğimi biliyorsun. Sensiz geçen her günüm cehennem Sevgilim, özledim ben.

Seni özledim.

Her gece kollarımda ağlayarak uyuyan bebeğimi özledim recuardo. Bana sarılıp koklayan meleğimi özledim, her sabah şarkılar eşliğinde kahvaltı hazırlayan Sevgilim'i özledim ben. Beni yıldız değilken de seven, beni ay değilken de seven çiçeğimi, kardelen çiçeğimi.

Özledim ben Sevgilim, seninle olan tüm anılarımı özledim.

Beraber papatya tarlasına gidip papatyalardan taşlar yaptığımız anı hatırlıyor musun? Özledim ben onu işte. Ya da, sana belemir çiçeğini verdiğim o sabahı? Ben onu daha çok özledim, ilk öpücüğümdü Sevgilim. Umarım seninde ilk öpücüğündür.

Biliyor musun recuardo?

Ben hep ilklere sahiptim. Çünkü verebilecek hiç kimsem yoktu; Seninle tanışana kadar.

Seninle ilk nerede tanışmıştık, tam hatırlamıyorum. Ama yine de hatırlıyorum.

Biz aynı papatya tarlasındayken, seninle karşılaşmıştım. Annem ve babamla gelmiştik oraya, sen ise orada çalışıyordun bir nevi.

İlk görüşte aşka asla inanmadım Kim. Ama hayatım seni arasına aldığından beri olmayan Tanrı'ya bile yalvardım, seninde beni sevmen için. Ama yanlış anlama, sen bana sevgini hep hissettirdin. (Aminakoyim bak burda Scar'in minhonun olum sahnesi geldi aklima daha da sinirlendim aq nesye devamke)

Birde bir gün gece yarısı yanıma gelip "İnnie, yanında yatabilir miyim? Diğer taraf korkunç. " demiştin. Çok tatlıydın Kim, biliyorsun değil mi?

O gün gerçekten korktuğunu düşündüm. Ama işin aslı(🤍) o değildi. Bunu hâlâ fark etmedim sanıyorsun ama ben herşeyin farkındayım Minnie. Senin her gece sessizce ağladığının da, her gece öksürerek omuzlarının titreyişini durdurmaya çalıştığının da, gecenin köründe krizler geçirdiğinin de.

O gece de diğerlerinden farksızdı. Yine sessizce ağlayıp fark etmedm sandın.

Ben de bir şeyler yaptım ama Minnie, hakkımı yememeliyim şimdi.

O gece uyuyor numarası yapıp, üstüne senin daha rahat ağlayabilmen için sırtını sıvazlamıştım

Umarım hatırlıyorsundur, bu benim en nacizade anım çünkü. Hafızam yetmedi, kalbime kazıdım o parçayı.

Sensizliğin acısı hâlen geçmiş değil. Seni hatırlamak için piyanona bakıyorum arada.

Hiç unutmadığım bir parça vardı, sürekli çalardın onu.

O zaman piyano çok lüks bir şeydi, herkeste olmazdı. Seninki de pek eskiydi zaten. Kahve tonlarına büründü şimdi, sensizliğin rengini taşıyor.

Sensizlikden çok bahsettim, biraz da sana olan sevgimden bahsedeyim.

Dediğim gibi, bu sevgi kelimelerle anlatılamayacak kadar büyük, yaşatılamayacak kadar imkansız. Ama sen beni her halimle sevdin ya Sevgilim, bu bile yeterdi bana.

Denizler gibiydi sana olan sevgim, bazen dalgaları hissederdin, bazen fırtınayı. Ben güzel sevemedim seni ama, sen yine de sevdin beni. Lütfen affetme beni, bizi.

Minnie biliyor musun? Ben artık ikimizi bir sayıyorum, "sen" veya "ben" yok artık. Biz varız, biz varolacağız.

Aslında bütün bunların arasında bir kaç şey daha sormak istiyorum sana, pek vaktim yok.

Bizi hâlâ seviyor musun Minnie?

Çünkü ben hâlâ bizi seviyorum Sevgilim.

Kayıp atlasım, sana olan aşkımın rengini bile seçtim. Bunu tahmin edebiliyor musun?

Bence edebilirsin, yine de edemezsen diye mektubun sonuna o renkte bir kalp çizeceğim.

Ah, unutmuşum Minnie. Bu mektubun sonunu asla yazamayacağım.

Son bir sorum var, sona yaklaştığında cevaplarsın.

Orada 7 mektup var Minnie, kaç tanesini okudun?

Senin hakkında daha çok

(Yarım bırakılmış mektup)

-
"Ne bu böyle? "

"İnnie."

"Kim o!? "

"Odadan çıkar mısın anne? Arkadaşıma mektup yazacağım. "

"Ugh."
-
1979

-
"Recuaerdo mu? "

"İspanyolca bilmez misin Minnie? "

"Bilmiyorum, ama öğrenirim senin için! "

"Sen çok şapşal bir şeysin"
-
1974,

-
Writer: Kim Seungmin
Place: Kim's room
Time: 11 November, 1979
-
Mektup yazacağını söylemiştin, ama elime tek bir tanesi bile ulaşmıyor Sevgilim. Hâlâ ölü olduğumu düşünmen benim canımı fazlasıyla yakıyor. Sensizlik, sessizlikten bile beter olmaya başladı İnnie'm. Kıyafetlerinin kokusu uçup gitti. Ben yıkamadım onları ama onlar artık "biz" kokmuyor Sevgilim. Kalemim bitmeye yakın artık, mürekkebim tükenecek.

Biliyor musun Sevgilim? Ben artık ikimizi bir sayıyorum, "sen" veya "ben" yok artık. Biz varız, biz varolacağız.

Aşk artık sadece mutluluk değil bize Sevgilim, aşk artık ne kadar tutmaya çalışsakta ellerimizden kayan kum taneleri. Sen nefretine yenik düşersen, o zaman aşk bizim için bitmiş demektir.

Ben bize bir renk seçtim Sevgilim, fakat sana gösteremeyecek kadar acizim. Beni mazur gör, çünkü o rengi mektup sonunda söyleyeceğim sana.

Söyleyemediğim daha onca söz varken, sen bunları söylememi beklerken ben bir renk söylüyorum, şaka yaptığımı düşüneceksin. Çoğu zaman seni hayal kırıklığına uğrattım, ve benim artık sana sadece zarardan başka bir şey yapmayacağımı düşünüyorsun(hyyh era yoonkook). Haklısın belki de, kim seni arkasında bırakıp çekip gitmek zorunda kaldı ki hayatında? Güzel bir ailen var, güzel arkadaşların var.

Sen gökyüzü gibisin, herkesten uzak olduğu için kirlenmemiş. Ben ise lotusum, o kadar pisliğin içinde kirlenmemiş bir lotus.

Sana gökyüzünün rengini verdim İnnie, ama mavi değil.

💜 .

Ve daha çok anlatac

(Yarım bırakılmış mektup)

-

1979, Kim Seungmin'in ölüm günü.

1979, Yang Jeongin'in ölüm günü.

Writer said
Son kısımları takmazsanız sevınırım:(
Oylesıne yasdıgım bır seydı, okumaya vakıt ayırdıgınız ıcın tesekkurler!!
Rqna ın the survıval!!