Yazarın kitaplığından
GÖLGE VE AYIŞIĞI
Devam Ediyor4 bölüm31 okunma
Gölge ve Ayışığı Bazı geceler, ay gökyüzüne usulca çıkar. Ve o zaman... ağlamanın bile sesi olmaz. Aveln, her şey sustuğunda başını pencereye yaslar. Gözleri, karanlıkta çoktan silinmiş bir yüze dalar. Onu unutmadı. Unutamazdı. Çünkü bazı insanlar, ölünce gitmez — sadece sessizleşir. Vareth’in adı artık hiçbir duvarda yazmaz. Ama Aveln’in kalbinde hâlâ yankılanır: > “Ben seni gölge gibi sevdim… Ve sen beni, ayışığın…