YARIM KALAN MERHABAMIZ

"Berna..." Sesi çok cılızdı. Heybeti bir anda yok olmuştu. "Söyle. Su mu getireyim? Ne istersin?" diye sordum, endişeyle.

"Seni..." Kollarını sıkıca belime dolayıp yüzünü karnıma gömdü. Artık kesik kesik nefes alabiliyordum. Sanki tam ve dolu bir nefes alsam onu rahatsız edecekmişim gibi geliyordu. Ellerimi duygularımdan bağımsız onun saçlarının arasına yerleştirdim.

"Ne oldu, sana?" diye sordum. Sesimde ne bir öfke ne bir acı kalmıştı.

"Ben kurmalı bir oyuncağım artık!" dedi, alaylı bir sesle. "Bu oyuncağı en başından kurmak ister misin? Her durduğumda beni yeniden var eder misin?"

Çenesini kavrayıp yüzünü bana kaldırmasını sağladım. Gözlerinin yeşili kızarmıştı.

"Bu da ne demek?" diye sordum, anlamaz bir ifadeyle.

"Kalbim bir oyuncak ve artık pille çalışıyor." Gözlerini benden çekip aldı. Yavaşça doğrulup pencereye doğru yürüdü.