Suskun Topraklar

Trabzon’un yeşilinden kopup Gaziantep’in güneşten kavrulmuş taş sokaklarına düşen Azil için bu atama, sadece bir görev değil; yabancısı olduğu bir dünyanın sessiz çığlığıydı. O, tebeşir tozuyla barışı anlatmaya çalışırken; Taşkınan ve Darlıca aileleri arasındaki nefret, şehri bir mengene gibi sıkıyordu.Yeşil, iki aile arasındaki kanı durduracak bir "bedel" olarak kurban seçildiğinde; ya susup o topraklara gömülecek ya da tek sığınağı olan o yabancı gölgeye, Azil’e kaçacaktı.Şimdi Gaziantep’in suskun toprakları, imkansız bir aşka şahitlik ediyor. Ama unutulmamalıdır ki;"Kimse sınanmadığı aşkın masumu değildir..."