Küllerinden doğan anka

Küllerinden Doğan Anka
Bir sigara tablasında birikir zaman,
Sönmüş umutlar, yarım kalmış duman.
Her kül bir anıdır, rüzgârda savrulan,
Anka’nın kanadında taşınan o yangın…
Gün batımı kızıl bir pelerin gibi çöker,
Yorgun omuzlara sığınılacak bir liman serer.
Uykusuz gözlerde dünün izleri gezinir,
Direnir yürek, geceye sızan sessizliğe…
Acı bir zehir gibi işler içine,
Ama güçlü durmak zorundasın, bilmelisin.
Küllerinden doğan Anka gibi, her defasında,
Yeniden kanat çırpmalısın gökyüzüne…
Çünkü hayat bir döngüdür, bitmez tükenmez,
Düşsen de kalkmalısın, yolun sonu gelmez.
Sigara külünde sönen hayaller olsa da,
İçindeki ateş asla sönmemeli…