İlk yaz son yaz

On yıl önce Ilıca’nın paslı bir salıncağında verilen çocukça bir söz, yarım kalan bir veda ve unutulmuş sanılan bir dostluk…Alara, beş yaşındayken en yakın arkadaşı Mert’ten ayrıldığında, ikisi de bu boşluğun ne kadar derin olacağını bilmiyordu. Yıllar geçti, hayat değişti, anılar kutuların en dibine saklandı.Şimdi, on yedi yaşında Ilıca’ya geri dönen Alara, çocukluğunun en parlak ve en yaralı yanıyla yüzleşmek zorunda. Çünkü Mert hâlâ burada… Ve hâlâ o kahkaha, yıllar önce olduğu gibi, kalbinin en beklenmedik köşesine dokunuyor.Ama artık ikisi de çocuk değil.Peki, geçmişin yarım kalan sözleri bugünün gerçeğinde hâlâ tamamlanabilir mi?Yoksa bazı salıncaklar, bir kere boş kaldı mı, bir daha asla eskisi gibi sallanmaz mı?