içime sığmayan

iÇİME SİNMEYEN HAKSIZLIKLAR

İçimin almadığı, kalbime ağır gelen haksızlıklar var hayatta… İnsan bazen susuyor, ama sustukça içinde bin fırtına kopuyor.

Göz göre göre yapılan kötülükler, hak etmediğin hâlde çektiğin çileler, iyi niyetinin zayıflık sanılması, en çok da insanın insana kıymaması…

Ne anlatmaya dilin yetiyor, ne kabullenmeye yüreğin… Öylece bakıyorsun hayata, içinde kırgınlık, gözlerinde yorgunlukla.

Çünkü bazı haksızlıklar vardır; ne unutulur ne de insanın içine siner. Zaman geçer, hayat devam eder, ama vicdanı yaralayan şeyler insanın yüreğinde iz bırakır.

Yine de gönlünü karartma be insan, her kötülüğe kötülükle karşılık verme. Bırak, herkes kendi vicdanıyla yaşasın… Sen kalbini temiz tut; çünkü bu hayatta en ağır yük, insanın kendi vicdanına hesap verememesidir.