CAM KIRIKLARI

Huzur neydi ya da sevgi. Yoktu bende bunun karşılığı. Düşünüyordum huzur ve sevginin ne olduğunu sonra o çıktı karşıma;

"Belki de yannıştı doğruların."

"Değil!" Hiddetle çıkan sesim onun göz bebeklerinin büyümesine sebeb oldu.

"Degişmişsin, benim tanıdığım Süveyda Akbay böyle bir kız değildi."

Omuz sikkip alaycı bir üslüpla "Sahimi," dudagımı büzüp "Senin tanıdığın Süveyda kim." Dudakları buruk, bir o kadar tembelce kıvrılıp

"Benim tanıdığım Süveyda böyle davranmaz ona yakışmıyacak şekilde hareket etmezdi." Omuz silkip yanından geçtim ve beni bekleyen siyah minibüse bindim.

Ben acımasız,sessiz,bencil ve soğuk biri gibi görüne bilirdim. Ama ben hiçbiri değildim. Ben sevgiye aç, mutsuz,yorgun. Ve herkese karşı öfkesi ve kini olan kızdım.

Ben Süveyda Akbay'dım. Hiçbir zaman sevgi görmemiş kızdım. Sevgisizliğim ve yaşadıklarım zamanla beni şuanda olduğum kişiye dönüştürmüştü.

Bu kurguda geçen kişi,kurum ve olaylar Tamamen hayal ürünüdür.Çalıntı durumumda adli işlemler başlatılacaktır."