Buzdan Beşik

"Şiddetin ve nefretin gölgesinde büyüyen bir yuvada; sevgi bazen bir sığınak, bazen de en keskin silahtır." O gece gökyüzü beyaz bir kefen gibi şehrin üzerine çöktüğünde, evin içindeki sıcak huzur çoktan donmuştu. Beş yaşındaki Başak, kardeşinin elini tuttuğunda parmakları buz gibiydi; ama bu soğukluk havadan değil, niyetinden geliyordu. ​Bahçe kapısı kapandı. Bir çocuğun masum bedeni, diğer çocuğun masumiyeti dışarıda kaldı. 3 kardeşin kaderi o buzdan beşikte yeniden yazıldı.Ayrıca, donmuş bir insan ısınıp canlanabilirdi belki ama donmuş bir güven asla erimezdi, erise de hiçlikten başka bir şey etmezdi... Bade ise o günün etkisinden asla çıkamadı. Çünkü bazı yaralar kabuk bağlar, bazıları ise sadece buz tutar. Buzlar da eridikçe yeniden kanar... Bu kitapta Baran'ın korumacılığını, Başak'ın pişmanlığını ve Bade'nin psikolojisini sonuna kadar okuyacaksınız. Hazır olun.