BİR TUTAM GÜNIŞIĞI

Seven ve sevgisinin karşılığını misliyle alan kişilerin dilinde dolanan 'aşk' kendimi en değersiz hissettiğim,bu uçsuz bucaksız dünyada beni sevecek kimsenin olmadığını düşündüğüm o anda beni bulmuştu.Bir anda dünyanın en mesut insanı olmuş, yaşama hevesiyle tekrardan buluşmuştum.Herkesin dinlemek istediği ve öğrendiğinde imrendiği bu aşk masalını anlatmayı çok sevmiştim.Çok uzaklardan beni bulan bu aşkın gerçek olduğuna çok inanmış ve buna çok alışmıştım.Mesafelerin gerçek aşkın karşısında hiç bir önemi olmadığına şahit olmuş, diğer yarımın beni kolları arasına alıp saracağı o günleri iple çeker, dört gözle bekler olmuştum.Fakat her güzel şeyin bir sonu olurdu.Ve bazen o çok istediğiniz şey sizin hatanız yüzünden ellerinizden kayar, boğazınızda kırılmış hevesinizin izini bırakırdı.Benim yüzümden yaşanan bir yanlış anlaşılma sayesinde hayatımın aşkını kaybetmiştim.Ben tam bu masalın bittiğine inanmaya başlamışken hiç beklemediğim bir anda farklı bir bölümüne giriş yapmıştım. Ama bu süreç her seferinde başına sarıyor ve beni bitmek bilmeyen bir döngünün içine sürüklüyordu.Hayatının aşkıyla tanıştığına inanan ben ise bu çıkmazdan kurtulmak için hiçbir çaba göstermiyordum.Bu döngünün sonu nereye varacak? Bu sonda yanımda umduğum kişiyi bulacak mıyım? Dilerseniz gelin,bu derin soruların cevabını birlikte görelim.Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.