Bir məsafə qədər yaxın tünd gözlərin kölgəsində

Birisinə platonik aşiq olmaq... Bu, həm dünyanın en gözəl, həm də ən yorucu hissidir. Səsi yetməz, baxışların yetməz, amma daxilində fırtınalar qopar. Mən Zəhra. 22 yaşım var, tibb fakültəsinin son kurs tələbəsiyəm. Yarı-tombul yanaqlarım, yumru sifətim və tünd qəhvəyi saçlarımla öz halımda biriyəm. Bir ay sonra universiteti bitirib tam ştat həkim kimi fəaliyyətə başlayacağam. Həyatım həkim qızlarla paylaşdığım bu balaca tələbə evində, kitabların və növbələrin arasında keçib gedirdi... Elvinlə tanış olana qədər.

Elvin. Boy-buxunlu, 1.90 boyunda, tünd qara gözləri və kəskin üz cizgiləri olan bir cərrah. Onu ilk dəfə təcrübə keçmək üçün getdiyimiz xəstəxanada görmüşdüm. Ağ xalatın belə gizlədə bilmədiyi o bədən quruluşu, dik burnu, dolğun dodaqları və ən əsası insanı özünə çəkən, dipsiz bir kuyu kimi dərin olan düz görünürdü. Arada bir az məsafə var idi, amma o məsafə mənim üçün həm bir addımlıq, həm də kilometrlərlə uzaq idi. Nə vaxt otağımın pəncərəsinə yanaşsam, gözlərim istər-istəməz qarşı binaya zillənirdi. O gəlirdi, işıq yanırdı, hətta bəzən eyvana çıxıb qəhvə içirdi. Mən isə pəncərənin arxasında gizlənib onu izləyirdim

Elvin ve zehranin hekayəsini oxumaq üçün sizləri gözləyirəm

Başlama tarixi 2026. 08.08.