AGAFYA

BİR HASAR, BİR MUCİZE VE EKSİLMEYEN BİR SOĞUK.

Agafya için hayat, eksik ve kırık bir kalpten ibaretti. İlaçsız yaşayamayacağı söylenen, normal bir dünyada var olmaya çalışan sıradan bir kız… Ya da o şimdiye kadar öyle sanıyordu.

Ta ki o kazayı geçirene kadar…

Gövdesinde taşıdığı o “hasar” aslında onu bir eksik değil, evrendeki en dondurucu mucize kılıyordu. Parmaklarının arasında erimeyen bir kar tanesi, zihninde kilitli kalmış dondurucu bir güç ve yaklaşan büyük bir kıyamet… Ruhlar birer birer uyanırken ve kaderin kum saati hızla boşalırken, Agafya hem içindeki kışı dizginlemeye hem de yaşadıklarını anlamlandırmaya çalışıyordu…

Altı aydan daha az zamanları var.
Ve rüzgâr bir daha asla eskisi gibi esmeyecek.

“Seni korumak zorundayım. Çünkü senin kalbin yıkımı değil, dönüştürmeyi biliyor.”